fbpx
AUTOR: Marek Golec

Co możesz zaliczyć w koszty? Uważaj na limity płatności!

(artykuł został zaktualizowany 5 stycznia 2022 r.)

Dotyczy podatników wyliczających dochód

Koszty uzyskania przychodów są niezwykle istotnym elementem w przypadku przedsiębiorców, jeżeli ich podstawą opodatkowania jest dochód. Dochodem jest różnica między przychodami a wydatkami stanowiącymi koszty uzyskania przychodów.

 

Podkreślić należy, że księgowanie wydatków w koszty nie znajdzie zastosowania w przypadku podatników rozliczających się w formie ryczałtu lub karty podatkowej. Nie oznacza to jednak, że nie mogą oni odliczyć VAT od faktur zakupowych lub składek na ubezpieczenie społeczne od przychodu (ryczałtowcy), ale to osobne zagadnienia.

Czym są koszty uzyskania przychodów?

Definicja kosztów uzyskania przychodów znajduje się w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i w art. 15 ust 1 ustawy o CIT. Ustawodawca w tych przepisach wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

 

Istotnym jest, że prawodawca wyłącza niektóre wydatki z możliwości ujęcia ich w kosztach podatkowych i wymienia je w tzw. negatywnym katalogu kosztów. Ten katalog jest wskazany w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

 

Liczne interpretacje podatkowe doprecyzowują jakie kryteria powinny zostać spełnione, aby wydatek mógł być uznany za koszt podatkowy. Z ich treści wynika, że dla danego wydatku muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

 

  1. został poniesiony przez podatnika,
  2. jest definitywny, a więc bezzwrotny,
  3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
  5. nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT lub art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (negatywny katalog kosztów),
  6. został właściwie udokumentowany.

 

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile te wydatki nie są wymienione w negatywnym katalogu kosztów.

Jak dokumentować koszty?

W uproszczeniu, wydatki należy dokumentować takimi dokumentami jak:

 

  • faktura VAT,
  • faktura VAT RR,
  • faktura ze zwolnieniem z VAT (przez niektórych nazywana rachunkiem),
  • faktura uproszczona, czyli paragon zawierający NIP nabywcy do kwoty 450 zł lub 100 euro,
  • umowa,
  • paragon za przejazd autostradą,
  • bilet parkingowy,
  • bilet np. kolejowy na dowolną odległość,
  • dokument celny,
  • dowód poniesienia opłat pocztowych, skarbowych,
  • w niektórych przypadkach dowód wewnętrzny (np. różnice kursowe, rozliczenie podróży służbowej, w tym diet).

Data księgowania kosztów

W innym momencie księgowane są koszty u przedsiębiorców prowadzących księgi rachunkowe w stosunku do przedsiębiorców rozliczających się w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR).

Moment ujęcia kosztu przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych

Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych obowiązuje zasada memoriału, w myśl której koszty bezpośrednie, takie jak np. zakup towaru handlowego są zaliczane do kosztów dopiero w dacie osiągnięcia przychodu, czyli np. wtedy kiedy nastąpi sprzedaż towaru.

 

Co istotne, w dacie zakupu wydatek ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Jest on ujmowany na specjalnym koncie księgowym i czeka na przeksięgowanie, kiedy już będzie mógł stać się kosztem, czyli w dacie sprzedaży towaru.

Natomiast koszty pośrednie, czyli takie, które nie są jednoznacznie związane z osiągnięciem danego przychodu, takiego jak np. sprzedaż towaru handlowego, zaliczane są do kosztów w okresie ich poniesienia. Jeżeli jednak wydatku nie można przyporządkować do jednego roku podatkowego ze względu na fakt, że wydatek ten dotyczy również przyszłych okresów, wtedy w każdym roku, którego wydatek ten dotyczy, koszt jest uwzględniany w odpowiedniej proporcji. Dobrym przykładem kosztu pośredniego przyporządkowanego do kilku okresów jest zakup polisy ubezpieczeniowej.

Moment ujęcia kosztu przy prowadzeniu KPiR

W przypadku podatników prowadzących KPiR można stosować metodę memoriałową, jednakże zdecydowanie częściej stosuje się tzw. metodę uproszczoną.

 

Polega ona na tym, że za moment księgowania kosztu uzyskania przychodów w KPiR uważa się dzień wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu. Takim innym dowodem jest np. polisa ubezpieczeniowa, która będzie kosztem w KPiR w dacie jej wystawienia, bez konieczności przyporządkowywania wydatku do poszczególnych okresów w odpowiedniej proporcji.

 

Są jednak pewne wyjątki, dla których data wystawienia faktury przy prowadzeniu KPiR nie ma znaczenia. Poniżej przykłady.

 

  • Zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych jest wpisywany do księgi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.
  • Wydatki poniesione na nabycie niskocennych środków trwałych, czyli takich, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Dla przykładu, jeżeli zakup krzesła biurowego miał miejsce 31 marca i w tym dniu została wystawiona faktura a krzesło zostało złożone i oddane do używania 1 kwietnia, prawo do zaksięgowania kosztu będzie w kwietniu.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że zakup środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa przekracza 10 000 zł, co do zasady, nie może stanowić kosztu w dacie wystawienia faktury, ani w dacie oddania ich do używania. Kosztem będą natomiast odpisy amortyzacyjne od tych składników majątku firmy. Zagadnienie amortyzacji rozwiniemy w dalszej części artykułu.

Jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów?

Na początku tych rozważań zaznaczmy, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, u jednego przedsiębiorcy te same wydatki mogą stanowić koszt podatkowy, a u drugiego nie. Są to specyficzne wydatki, ściśle związane z daną profesją.

 

Dla przykładu, prawnik może uwzględnić w kosztach wydatki na zakup togi z odpowiednim kolorem żabotu, za to nie będzie miał takiej możliwości przy zakupie słuchawek lekarskich. W przypadku lekarza jest odwrotnie.

 

Przyjrzyjmy się powszechnym wydatkom, które co do zasady mogą być zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów przez ogół przedsiębiorców. Są to przykładowe rodzaje kosztów i nie jest to katalog zamknięty.

Zapisz się na newsletter i otrzymaj darmowe materiały

  • W ramach subskrypcji mojego newslettera otrzymasz kalkulator Polskiego Ładu 2.0.
  • Kalkulator pomoże Ci wyliczyć efektywny podatek dla różnych form prowadzenia działalności gospodarczej (JDG, sp. z o.o., sp.k. czy S.K.A.).
  • Będziesz mógł pobrać trzy pierwsze rozdziały mojej książki ,Jak oszczędzić na podatkach i nie podpaść fiskusowi’.
  • Książkę napisałem z myślą o aktualnych i przyszłych przedsiębiorcach, którzy chcą bezpiecznie optymalizować podatki i zwiększyć zyski.

Biuro:

 

  • koszty wynajmu biura,
  • opłaty eksploatacyjne i media,
  • odsetki od kredytu na zakup lub remont lokalu biurowego,
  • remont biura,
  • meble i akcesoria biurowe.

 

Przy prowadzeniu działalności gospodarczej w mieszkaniu niektóre wydatki, zwłaszcza opłaty eksploatacyjne i media oraz odsetki od kredytu mogą być uwzględniane w kosztach proporcjonalnie. Współczynnik proporcji najczęściej jest wyliczany na podstawie stosunku powierzchni wykorzystywanej na cele firmowe do ogólnej powierzchni mieszkania.

 

Elektronika i telekomunikacja:

 

  • komputer,
  • oprogramowanie,
  • smartfon,
  • drukarka/urządzenie wielofunkcyjne,
  • serwer,
  • akcesoria komputerowe i telefoniczne,
  • abonament telefoniczny i Internet.

 

Promocja:

 

  • strona internetowa,
  • znak towarowy,
  • usługi marketingowe świadczone przez zewnętrzne firmy,
  • reklama w mediach społecznościowych i innych miejscach,
  • udział w targach branżowych.

 

Edukacja i szkolenia:

 

  • szkolenia branżowe,
  • kursy językowe, jeżeli znajomość języka obcego jest Ci potrzebna do prowadzenia firmy,
  • prasa i literatura branżowa,
  • konsultacje.

 

Wydatki samochodowe:

 

  • amortyzacja samochodu,
  • leasing samochodu,
  • wynajem samochodu,
  • przeglądy i usługi serwisowe,
  • naprawy i części zamienne,
  • zakup paliwa,
  • usługi myjni i konserwacji,
  • opłaty za przejazd autostradą,
  • opłaty parkingowe,
  • ubezpieczenie samochodu,
  • odsetki od kredytu związane z zakupem samochodu.

 

Uwaga! Większość wydatków samochodowych podlega różnym limitom, zwłaszcza jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany zarówno do celów firmowych, jak i prywatnych.

 

Podróże służbowe i wydatki komunikacyjne:

 

  • diety,
  • noclegi,
  • bilety.

 

Różnego rodzaju usługi:

 

  • księgowe,
  • prawne,
  • doradcze,
  • faktoringowe,
  • informatyczne.

 

Inne koszty:

 

  • składki na ubezpieczenia społeczne (nie mogą być odliczane od dochodu w zeznaniu rocznym, jeśli zostały uwzględnione w kosztach) oraz Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy (te składki nie są odliczane od dochodu w zeznaniu rocznym),
  • zatrudnienie pracowników, zleceniobiorców, itd.,
  • odsetki, prowizje i inne opłaty od kredytu związanego z prowadzoną działalnością,
  • ubezpieczenia związane z prowadzoną działalnością,
  • opłaty pocztowe, skarbowe.

 

Amortyzacja

 

Amortyzacja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych bywa istotną pozycją kosztową. Jest ona pieniężnym wyrazem stopniowego zużywania się trwałych składników majątku, których nie możemy zaksięgować jednorazowo jako koszt, ponieważ co do zasady, ich wartość przekracza 10 000 zł.

 

Wysokość odpisów amortyzacyjnych zależy głównie od wartości początkowej środka trwałego i wysokości stawki amortyzacyjnej.

 

Wymieniamy dopuszczone przepisami ustaw o podatkach dochodowych metody amortyzacji:

 

  • liniowa,
  • liniowa przyspieszona,
  • jednorazowa w ramach pomocy de minimis,
  • jednorazowa dla fabrycznie nowych środków trwałych do 100 000 zł/rok,
  • jednorazowa do 10.000 zł,
  • degresywna,
  • liniowa indywidualna.

 

Poniżej została opisana każda z nich.

Metoda liniowa

Podstawową metodą amortyzacji jest metoda liniowa. Zastosowanie przy tej metodzie mają stawki z wykazu środków trwałych, który stanowi załącznik nr 1 zarówno do ustawy o PIT, jak i CIT. Są w nim wyszczególnione środki trwałe pod różnymi symbolami KŚT (klasyfikacja środków trwałych) i przyporządkowane im stawki amortyzacyjne.

 

Dla przykładu, laptop (symbol KŚT: 487) jest amortyzowany przy metodzie liniowej według stawki 30%. Przyjmujemy, że jego wartość początkowa przekracza 10 000 zł.

Metoda liniowa przyspieszona

Jeśli maszyny i urządzenia zaliczone do grupy 4−6 i 8 KŚT są poddane szybkiemu postępowi technicznemu, można zastosować metodę liniową przyspieszoną i dwukrotnie zwiększyć stawkę dla takiego laptopa, w tym przypadku do 60%.

Metoda jednorazowa w ramach pomocy de minimis

Przedsiębiorcy rozpoczynający działalność gospodarczą oraz mali podatnicy często mogą amortyzować środki trwałe z grupy 3−8 KŚT jednorazowo do wysokości 50 000 euro rocznie na zasadzie pomocy de minimis. Z powyższego przywileju nie można skorzystać w przypadku samochodów osobowych, lecz z innych niż osobowe (np. dostawczych) − już tak.

 

W przypadku laptopa znajdzie zastosowanie jednorazowa amortyzacja w ramach pomocy de minimis.

Metoda jednorazowa dla fabrycznie nowych środków trwałych do 100 000 zł/rok

Jeśli jednak dany przedsiębiorca nie ma możliwości skorzystania z pomocy de minimis, wówczas może on dokonać jednorazowo odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych środków trwałych (zaliczonych do grupy 3−6 i 8 KŚT) w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych (ewidencji ŚT i WNiP) do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 000 zł.

Metoda jednorazowa do 10.000 zł

Jeżeli jednak wartość początkowa laptopa nie przekroczy 10 000 zł, można go wprowadzić do ewidencji ŚT i WNiP, po czym dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Równie dobrze można go zaksięgować bezpośrednio jako koszty, bez wprowadzania do wspomnianej ewidencji.

Metoda degresywna

Ze względu na atrakcyjność wyżej opisanych metod amortyzacji przedsiębiorca w przypadku laptopa raczej nie zdecyduje się na stosowanie metody degresywnej.

 

Polega ona na dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3–6 i 8 KŚT oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych w sposób opisany poniżej.

 

W pierwszym roku stosuje się stawkę z wykazu i podwyższa się ją o współczynnik co do zasady nie wyższy niż 2,0.

 

W następnych latach odpisów amortyzacyjnych dokonuje się już od wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne. Stawkę z wykazu, tak jak w pierwszym roku podwyższa się o współczynnik.

 

Od roku, w którym amortyzacja wyliczona w sposób opisany w powyższym akapicie byłaby niższa niż przy stosowaniu metody liniowej, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych, tak jakby stosowali metodę liniową.

Metoda liniowa indywidualna

Bardzo atrakcyjną metodą amortyzacji jest metoda liniowa indywidualna. Niestety w ramach reformy podatkowego Polskiego Ładu prawodawca uniemożliwia zarówno w PIT, jak i w CIT amortyzacji lokali i budynków mieszkalnych. Ich amortyzacja nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów. Uwaga, w ustawie nowelizującej dotyczącej podatkowego Polskiego Ładu jest przepis, który umożliwia stosowanie amortyzacji jeszcze w 2022 r. dla nieruchomości mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r.

 

Wiele nieruchomości mieszkalnych można było amortyzować według stawki indywidualnej do 10%. Co istotne, używane nieruchomości niemieszkalne będzie nadal można amortyzować według tej metody, choć w tym przypadku trudniej jest o stawkę 10%. W celu zastosowania stawki w wysokości 10% nieruchomość niemieszkalna, uogólniając, powinna mieć co najmniej 30 lat. W przypadku nowszych nieruchomości niemieszkalnych również można zastosować indywidualną stawkę, ale będzie ona niższa.

 

Ponadto według stawki indywidualnej można amortyzować środki trwałe zaliczone do grupy 3−6 i 8 KŚT, czyli tzw. twarde środki trwałe, którymi generalnie są maszyny i urządzenia. Natomiast dla środków transportu, w tym samochodów osobowych, można przyjąć indywidualną stawkę do 40%, ponieważ okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy. Dla porównania, stawka z wykazu dla samochodów to 20%, co odpowiada pięcioletniemu okresowi amortyzacji. Dla zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w przypadku samochodu istotne jest, żeby przed jego nabyciem był on wykorzystywany przez kogoś innego co najmniej przez 6 miesięcy.

Jakie wydatki nie mogą być kosztami uzyskania przychodów?

Przede wszystkim, wydatki osobiste nie są kosztem podatkowym.

 

Natomiast wśród kosztów mających związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, które prawodawca zawarł w katalogu kosztów negatywnych znajdują się m.in. następujące wydatki:

 

  • koszty reprezentacji takie jak np. garnitur, okazała lub wystawna usługa gastronomiczna, drogi, ekskluzywny wystrój biura,
  • zakup żywności, nawet podczas podróży służbowych,
  • składki na rzecz organizacji (np. stowarzyszenia), do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa,
  • podatek dochodowy, podatek od spadków i darowizn, składki na ubezpieczenie zdrowotne,
  • VAT, który odliczyłeś lub miałeś prawo odliczyć,
  • kary administracyjne,
  • nieopłacone składki ZUS,
  • niezapłacone odsetki,
  • przekazane darowizny,
  • część kapitałowa raty kredytowej (z zastrzeżeniem różnic walutowych przy kredytach innych niż złotówkowych).

Uważaj na limity płatności!

Należy być wyjątkowo czujnym w przypadku transakcji między przedsiębiorcami, które opiewają na kwotę wyższą niż 15 000 zł (od 2023 r. – 8 000 zł), aby księgowy lub organ podatkowy nie uświadomili Ci, że nie masz prawa do kosztów.

Czym jest transakcja?

Zważywszy na fakt, że ustawy nie definiują pojęcia transakcji, trzeba sięgnąć do interpretacji podatkowych lub do odpowiedzi Ministra Rozwoju i Finansów na interpelację poselską nr 9279 z dnia 12 stycznia 2017 r.

 

Z tych pism można wyczytać, że przez transakcję należy rozumieć taką czynność prawną (umowę) zawieraną w związku z prowadzoną przez strony działalnością gospodarczą, w wykonaniu której dokonywana jest co najmniej jedna płatność. O przyporządkowaniu płatności do poszczególnych umów (transakcji) decyduje ich cel gospodarczy i zgodny zamiar stron, a nie treść dowodów (dokumentów) księgowych.

 

Innymi słowy, przy czynności takiej jak np. usługa remontowa lub usługa wynajmu, gdy poszczególne płatności nie przekraczają 15 000 zł (od 2023 r. – 8 000 zł), nie oznacza to, że transakcja też nie przekracza tej kwoty. Nadmienić należy, że pod uwagę bierze się kwoty brutto.

Zanim opłacisz fakturę

Przy transakcjach przekraczających wspomnianą kwotę powinieneś dokonywać płatności na rachunek bankowy. Natomiast, gdy Twoim dostawcą lub usługodawcą jest czynny podatnik VAT, sama zapłata na rachunek bankowy jest niewystarczająca. W takiej sytuacji należy dokonać zapłaty na rachunek z białej listy podatników VAT.

 

Czasami wskazane jest opłacenie faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (MPP, ang. split payment). Tak będzie w razie, gdy zakupiony towar lub usługa są wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT i kwota faktury przekracza 15 000 zł.  Nadmienić w tym miejscu należy, że w ramach podatkowego Polskiego Ładu nie obniżono limitu dla MPP z 15 000 zł do 8 000 zł.

 

Za przykład towarów i usług z załącznika nr 15 do ustawy o VAT można podać:

 

  • stal, profile aluminiowe,
  • sprzęt elektroniczny,
  • części do pojazdów samochodowych i motocykli,
  • usługi budowlane i montażowe.

 

Załóżmy, że nabywca otrzyma fakturę, na której będą znajdowały się towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o VAT i kwota faktury będzie większa od 15 000 zł. Aby móc zaliczyć ten wydatek w koszty, nabywca będzie zobowiązany do zrealizowania przelewu z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

 

Uwaga! Jeżeli powyższe kryteria nie zostaną spełnione, nabywca nie będzie miał prawa zaliczyć wydatku w koszty.

Co należy zrobić jeśli opłacisz fakturę na rachunek spoza białej listy?

W sytuacji gdy kwota transakcji przekroczy 15 000 zł (od 2023 r. – 8 000 zł) a przelew na rzecz czynnego podatnika VAT zostanie zrealizowany na inny rachunek bankowy niż widniejący na białej liście na dzień jego realizacji, prawodawca umożliwia zaliczenie do kosztów tej kwoty, pod warunkiem zawiadomienia (na formularzu wedle ustalonego wzoru – ZAW-NR) o tym fakcie naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla nabywcy w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu. Co istotne, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku z COVID-19, termin na złożenie ZAW-NR wynosi 14 dni od daty zlecenia przelewu.

 

Niemniej jednak, jeżeli opłacisz fakturę na rachunek spoza białej listy podatników VAT, ale zastosujesz split payment (MPP), możliwe będzie zaliczenie wydatku w koszty, bez konieczności składania zawiadomienia do naczelnika urzędu skarbowego. Wygląda to na zachętę do częstszego stosowania mechanizmu podzielonej płatności.

 

W tym miejscu zwróćmy jeszcze uwagę na dwie istotne kwestie dotyczące składania zawiadomienia ZAW-NR.

 

  1. Formularz ZAW-NR składa się po zrealizowaniu pierwszego przelewu na rachunek spoza wykazu podatników VAT. Jeżeli kolejna wpłata zostanie dokonana na ten sam rachunek spoza białej listy, o którym podatnik już raz poinformował właściwy organ podatkowy, kolejnego zawiadomienia nie trzeba składać.
  2. Przedsiębiorcy nabywający od deweloperów nieruchomości, realizując przelewy na rachunek powierniczy, powinni być świadomi, że taki rachunek nie widnieje w wykazie podatników VAT (biała lista). Na dodatek nie można na niego dokonać wpłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności. Zatem przy wpłacaniu środków na rachunek powierniczy pojawia się wątpliwość czy wskazane jest złożenie zawiadomienia ZAW-NR we właściwym terminie. Tę wątpliwość rozwiewa przepis art. 22p ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o PIT (art. 15d ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT), w myśl którego wpłaty na rachunek powierniczy nie pozbawiają podatnika prawa do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów. Podsumowując, przy dokonywaniu wpłat na rachunek powierniczy, nie ma obowiązku składania zawiadomienia ZAW-NR.

Utrwalmy zagadnienie limitu transakcji na przykładzie.

Właściciel firmy podpisał z drugim przedsiębiorcą, będącym jednocześnie czynnym podatnikiem VAT, umowę najmu powierzchni biurowej na okres pięciu lat. Miesięczny czynsz najmu wynosi 5 000 zł netto, czyli 6 150 zł brutto.

 

Wartość żadnej faktury ani płatności nie przekracza 15 000 zł (od 2023 r. – 8 000 zł). Transakcja jednak opiewa na wyższą kwotę. Jej wartość to 369 000 zł (6 150 zł x 60 miesięcy).

 

W takich okolicznościach wszystkie czynsze najmu powinny być zapłacone przelewem na rachunek z białej listy lub z zastosowaniem mechanizmu split payment.

 

Autor wpisu: Marek Golec
Autor bloga MistrzPodatkow.pl oraz książki "Jak oszczędzić na podatkach i nie podpaść fiskusowi". Współwłaściciel kancelarii księgowo-podatkowej działającej pod markami Mistrz Podatków i Wynajmistrz. Absolwent ekonomii i finansów międzynarodowych uczelni Université Sorbonne Paris Nord we Francji. Doradca podatkowy, który oprócz posiadania ogromnej wiedzy podatkowej jest przedsiębiorcą. Rozumie biznesy klientów oraz uczestników szkoleń. Co ważne, mówi o podatkach naprawdę prostym językiem.

Zapisz się na newsletter i otrzymaj darmowe materiały

  • W ramach subskrypcji mojego newslettera otrzymasz kalkulator Polskiego Ładu 2.0.
  • Kalkulator pomoże Ci wyliczyć efektywny podatek dla różnych form prowadzenia działalności gospodarczej (JDG, sp. z o.o., sp.k. czy S.K.A.).
  • Będziesz mógł pobrać trzy pierwsze rozdziały mojej książki ,Jak oszczędzić na podatkach i nie podpaść fiskusowi’.
  • Książkę napisałem z myślą o aktualnych i przyszłych przedsiębiorcach, którzy chcą bezpiecznie optymalizować podatki i zwiększyć zyski.

Sprawdź inne wpisy, które Cię zainteresują:

AUTOR: Marek Golec
Działalność gospodarcza KRS i S24 Optymalizacja podatkowa Podatek dochodowy Spółki ZUS 0

Polski Ład 2.0

W Polskim Ładzie 2.0 spółka z o.o. w wielu sytuacjach może być atrakcyjniejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej w stosunku do działalności jednoosobowej czy spółek...

AUTOR: Marek Golec
Spółki ZUS 0

ZUS przy prowadzeniu spółki z o.o.

Zastanawiasz się, która forma interakcji z własną spółką z o.o. będzie dla Ciebie najkorzystniejsza?   Zapraszam Cię do obejrzenia 10-minutowego nagrania wideo, z którego dowiesz się ile wyniesie Cię...

AUTOR: Marek Golec
Działalność gospodarcza Optymalizacja podatkowa Podatek dochodowy Samochody VAT ZUS 2

Wykup samochodu z leasingu

Planujesz wykup samochodu z leasingu? Jako przedsiębiorca będący osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą sam decydujesz czy wykupisz samochód do majątku prywatnego czy do majątku...

Dyskusja

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  1. Andrzej pisze:

    Już widzę, że będzie to niezwykle wartościowy blog, który będę często odwiedzał w celu poszerzenia tej podstawowej wiedzy dot. podatków w mojej firmie. Jak będzie Pan pisał o bardziej skomplikowanych rzeczach to przekazuję do księgowej, tymczasem dziękuję za oswajanie tematu 🙂

    • Marek pisze:

      Panie Andrzeju, miło to czytać, dziękuję 🙂
      Cel jest taki, aby w przystępny sposób pomóc przedsiębiorcom odnaleźć się w temacie podatków, które mają duże znaczenie w ich firmach.